Tekst i Intervistës së Ambasadorit të SHBA Alexander A. Arvizu Në “Opinion,” me Blendi Fevziu

Blendi Fevziu:  Mirëmbrëma të nderuar shikues. Flas nga studio e emisioni Opinion, si çdo të hënë, të martë, dhe të mërkurë në 10.30, dhe të enjteve në 9. Siç e keni parë nga njoftimet, i ftuari i sotëm është Ambasadori i Shteteve të Bashkuara në Shqipëri, Z. Alexander A. Arvizu. Intervista e sotme me Z. Arvizu do të fokusohet tek çështjet zgjedhore, angazhimi i komunitetit ndërkombëtar – specifikisht SHBA – me zgjedhjet. Në Shqipëri nuk është kurrë e lehtë – ka pasur gjithmonë një problem të ri të pahasur më parë por që mbetet për t’u diskutuar. Z. Ambasador, mirëmbrëma! Mirësevini në studion e Opinion. Zakonisht, intervistat tona kanë qenë të regjistruara dhe me dublim, por kjo do të jetë me përkthim simultan. Shpresoj që pyetjet e mia të drejtpërdrejta do të marrin përgjigje të drejtpërdrejta, megjithëse mes nesh qëndron përkthyesja.

Ambasadori Arvizu:  Së pari, faleminderit për ftesën. Është gjithmonë kënaqësi të jem në studio. Pres me kënaqësi pyetjet sonte.

Blendi Fevziu:  Sidomos në këtë moment të fushatës zgjedhore që nuk duket aq e qetë. Në fakt, pyetja ime e parë do të ishte: A është më e qetë se sa e mendonit, apo më problematike?

Ambasadori Arvizu:  Pyetje e mirë. Ka qenë fushatë disi e vështirë për ta kuptuar, pasi flet me shumë njerëz për të kuptuar temat, humorin e njerëzve. Isha këtu, sigurisht, për zgjedhjet e 2011 – ato lokale – që ishin mjaft të nxehta, shumë interesante si zgjedhje lokale që ishin.

Blendi Fevziu:  Dhe ku ju ishit pothuajse një gjysmë numërues në Njësinë 5.

Ambasadori Arvizu:  Po.

Blendi Fevziu:  Shpresoj të mos keni nevojë të numëroni më vota në këto zgjedhje.

Ambasadori Arvizu:  Shpresoj që të mos përsëritet.

Blendi Fevziu:  Në fakt, nëse situata e numërimit të votave nuk përsëritet dhe çdo gjë shkon normalisht, ka diçka që nuk pritej, disintegrimi i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve pas largimit të tri anëtarëve të opozitës dhe atyre që ndodhën më pas. A i qëndroni idesë tuaj të fillimit se shkarkimi i anëtarit të KQZ-së propozuar nga LSI ishte gabim?

Ambasadori Arvizu:  Mendoj që ishte shumë problematike. Kam folur publikisht për këtë. Z. Riker ka folur për të. Kam parë vlerësimet parazgjedhore nga NDI dhe të tjerë. Mendoj që ndjenja e përgjithshme është se ishte një procedurë shumë e dyshimtë. Por, për mua, ajo që ishte vërtet problematike ishte … Mendoj që të gjithë e pranojmë që kur LSI u largua nga koalicioni, kjo krijoi rrethanën e pazakontë, ku ajo që kish qenë shumica u bë pakica. Por mua, si dhe shumicës prej nesh në bashkësinë ndërkombëtare, pas leximit të Kodit Zgjedhor na u duk se ishte e mundur që partitë politike mund ta trajtonin atë situatë.

Blendi Fevziu:  Si mund ta trajtonin, Z. Ambasador?

Ambasadori Arvizu:  Mund të ishin ulur dhe të flisnin me njëri-tjetrin.

Blendi Fevziu:  Parimi për konstituimin e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, katër nga shumica dhe tre nga opozita, u prish.

Ambasadori Arvizu:  Nuk mendoj se ndokush e vinte në dyshim që precedenti i vendosur në vitin 2003, në mos gaboj, duhet të ishte respektuar në njëfarë mënyre. Në fakt, u takova me Z. Rama dje për të folur për çështjen e KQZ-së. Nuk mendoj se e ka problem nëse unë thme publikisht sot që nga këndvështrimi i tij dhe këndvështrimi i PS-së, duke parë situatën tani, nuk kanë ndonjë kundërshtim parimor nëse, prapë, do të ishte tre me tre, dhe kryetari të përcaktohej nga shumica. Pra, mund të ishte zgjidhur politikisht. Ishte një mundësi për të dyja palët që t’i tregonin popullit të Shqipërisë, t’i tregonin bashkësisë ndërkombëbare, që ekzistojnë vullneti dhe kapaciteti për të zgjidhur probleme. Por në vend të kësaj, në thelb pamë një lëvizje fuqie, një fait accompli, dhe ajo çoi në këtë ngërç.

Blendi Fevziu:  Z. Meta ka deklaruar në programin e kolegut Balla që po të ishte kërkuar nga shumica, mund ta kishte tërhequr anëtarin e propozuar prej tij në KQZ. Çështja është, pse duhet që Meta të priste një kërkesë, kur mund ta kishte tërhequr vetë anëtarin e propozuar nga LSI për të ruajtur balancën në KQZ, pra parimin 4 me 3 të sanksionuar 10 vjet më parë?

Ambasadori Arvizu:  Le të jemi të ndershëm. Të jemi realistë. Po përpiqen të fitojnë avantazh politik. Në atë kohë, m’u shpjegua – nuk e di nëse ishte e vërtetë apo thjesht një lloj historie në sipërfaqe – por m’u tha që ajo që iu interesonte të dyja palëve nuk ishte përbërja e vetë KQZ-së, por 89 KZAZ-të; nivelet më të ulëta…

Blendi Fevziu:  Një sistem zinxhir …

Ambasadori Arvizu:  Sepse kaloi nga katër me tre dhe tre me katër në pesë me dy dhe katër me tre. Dhe kjo qartësisht nuk ishte e qëndrueshme. Dhe, askush nuk tha që do ndodhte kjo.

Blendi Fevziu:  Pra, pozicioni juaj, kur deklaruat që shkarkimi i anëtarit të KQZ të propozuar nga LSI do ta vendoste Shqipërinë në një kurs përplasjeje me SHBA, e konsideroni të nxituar?

Ambasadori Arvizu:  E dini, kemi bërë disa biseda të mira me disa njerëz, me Z. Frangaj, Z. Çili – kemi folur për këtë. Të dy janë miq të mirë. Ua respektoj shumë mendimet. Në fakt, kam folur me ta në dy javët e fundit dhe ata mendonin që disa prej këtyre deklaratave kishin qenë disi të nxituara. U thashë që kjo ndodhi rreth një muaj më parë. Mendoj se kisha të drejtë. Mendoj se u vërtetua që kisha të drejtë. Ajo që po pëpiqesha të thoja ishte: u krijua një rrethanë e pazakontë nga largimi i LSI-së nga koalicioni, por, ngërçi ose shbalancimi – ishte e mundur të trajtohej nga të dyja palët, politikisht. Mund të ishin marrë me të. Prandaj, ishte një mundësi e humbur. Politikanëve, edhe një herë, iu paraqit një situatë ku kishin mundësinë të rivendosnin besimin, t’u tregonin njerëzve që këtë herë do të ishte ndryshe. Mund t’i zgjidhim dallimet që kemi. Në vend të kësaj, iu kthyen … Dhe, shiko, ka kaluar më shumë se një muaj. Jemi thuajse në fillimin zyrtar të fushatës dhe kemi një KQZ që nuk është konstituar plotësisht; nuk po funksionon ashtu si duhet.

Blendi Fevziu:  Por, Z. Ambasador, asnjë bashkëpunim nuk po gjendet mes dy palëve për tri ligjet që të paktën mund të hapte rrugën që vendi të integrohej në BE. Pse kërkoni që palët ta bëjnë këtë thjesht përmes mirëkuptimit dhe jo në zbatim të frymës së ligjit? Parimit të ligjit, jo thjesht anëtari…

Ambasadori Arvizu:  Problemi me tre ligjet ishte që ishin të lidhura me ligjin për Gjykatën e Lartë, problemet në Fier. Nuk po them që opozita kishte të drejtë apo ishte korrekte në atë që bëri, por ishte një çështje shumë komplekse. Kjo mendoj ishte më e drejtpërdrejtë. Mund të ishte zgjidhur, nëse do kishte ekzistuar vullneti nga të dyja anët. Besoj të njëjtën gjë mund të thoni edhe për tri ligjet, por kjo ishte më e drejpërdrejtë. Mund të ishin marrë me të. Dhe shikoni sot, njëra palë thotë jemi gati të votojmë emrat tuaj – thjesht na jepni emrat dhe do t’i votojmë menjëherë. Ndërsa pala tjetër thotë, na duhet një shenjë nga ju që do të respektoni ligjet, që nuk do të ndërmerrni veprime që kompromentojnë integritetin e KQZ-së siç e bëtë njëherë. Është një ngërç.

Blendi Fevziu:  Z. Ambassador, pozicioni juaj për shkarkimin e anëtarit të KQZ të propozuar nga LSI dhe zëvendësimi i tij – ishte qëndrimi juaj personal apo i rekomanduar nga Departamenti i Shtetit? Kam parasysh faktin që disa ditë më pas, Jonathan Moore, një zyrtar i lartë i Departamentit të Shtetit, pati gjuhë shumë më të zbutur krahasuar me tuajën për këtë çështje.

Ambasadori Arvizu:  Pozicioni që shpalla publikisht ose shpjegova publikisht ishte koordinuar plotësisht me Uashingtonin. E di që njerëzit këtu janë gjithmonë të interesuar në nuanca, çfarë thuhet në Uashington, çfarë thuhet këtu. Mendoj që njerëzit duhet të kuptojnë që ka një distancë të madhe, si nga pikëpamja e kohës dhe ajo fizike. Ne këtu në ambasadë jemi në terren; flasim me njerëzit. Kemi përditësime, të paktën zakonisht, përditësime me minuta për situatën reale këtu, ndërsa në Uashington, janë larg. Ata bazohen tek raportet që japim ne, por edhe flasin me njerëz të tjerë; nuk ka për të qenë gjithmonë informacioni saktësisht identik. Por, Uashingtoni mbështetet tek ambasada ime për t’u dhënë informacion. Në përgjigje të pyetjes tuaj, përgjigja ishte koordinuar plotësisht me Uashingtonin.

Blendi Fevziu:  Pra, ishte koordinuar me Uashingtonin, apo jo?

Ambasadori Arvizu:  Pozicioni për…

Blendi Fevziu:  Deklarata juaj?

Ambasadori Arvizu:  Po po, ishte koordinuar.

Blendi Fevziu:  Ndërkohë, Z. Jonathan Moore tha që PS dhe LSI duhet të propozojnë emrat për vendet bosh në KQZ. A i qëndroni edhe ju idesë se dy forcat kryesore të opozitës të propozojnë emrat për të plotësuar KQZ-në?

Ambasadori Arvizu:  E lexova deklaratën e Z. Moore me shumë kujdes. Lexova edhe dëshminë e Z. Reeker përpara Komisionit të Helsinkit – rreth dy javë më parë – dhe i kam diskutuar në telefon me ta. Duhet të jemi shumë të qartë se cili është pozicioni ynë lidhur me KQZ-në dhe ky pozicion është që ne besojmë që KQZ-ja duhet të konstituohet plotësisht, të konstituohet si duhet. Nuk është ndërtuar të ketë katër anëtarë, apo pesë anëtarë, apo gjashtë anëtarë. Është ndërtuar të funksionojë me shtatë anëtarë. Kjo është në Kodin Zgjedhor, është rezultat i konsensusit politik. Kjo është mënyra si duhet të funksionojë.

Blendi Fevziu:  Folët dje me Z. Rama që duhet të marrë nismën për të plotësuar vendet bosh. Është gati ta bëjë këtë?

Ambasadori Arvizu:  Ai ka thënë që janë gati të ecin përpara menjëherë, por i duhet një lloj sigurie që procesi do të respektohet dhe që integriteti i KQZ-së nuk do të kompromentohet.

Blendi Fevziu:  Z. Ambasador, kjo është çështje si e shohin dy palët diçka të kompromentuar… Nuk i kam parë kurrë palët politike në Shqipëri të bien dakord për çfarë është e kompromentuar. Dikush sheh diçka të kompromentuar e dikush jo… Çfarë garancish fillestare mund të jepen? Garancitë i jep ligji, jo fjalët.

Ambasadori Arvizu:  Epo, trishtueshëm dhe fatkeqësisht, analiza ime është që të dyja palët ndjejnë se mund të vazhdojnë në këtë rrugë, sikur në fakt për ta funksionon, dhe përgjigja ime është që nuk jam dakord teksa i respektoj. Mendoj se ky është një sinjal i keq për qytetarët shqiptarë. Mendoj se është një sinjal i keq për bashkësinë ndërkombëtare që po i ndjek këto zgjedhje me shumë kujdes. Mendoj se thjesht dërgon sinjale të gabuara, të dyja palët.

Blendi Fevziu:  Nëse KQZ nuk plotësohet, cilat do të ishin komplikimet për zgjedhjet? Sigurisht, ligji parashikon rrugën përpara…

Ambasadori Arvizu:  Ashtu është …

Blendi Fevziu:  Ka një vote me katër, shkon në Kolegjin Zgjedhor, pra…ligjërisht funksionon. Por nëse nuk ka KQZ me shtatë anëtarë, cilat do të jenë problemet?

Ambasadori Arvizu: Problemi është ky. Edhe një herë, le të jemi të ndershëm, për disa çështje të vështira që kërkojnë një shumicë të cilësuar, pra të paktën pesë vota, dhe këtë e kemi parë gjatë zgjedhjeve lokale. Pa dyshim, do ketë raste kur do të jenë katër me tre – pra që nuk do të arrijnë tek pesa. Dhe, çështja pastaj i referohet Kolegjit Zgjedhor. E kuptojmë që do të ndodhë, por mënyra si është ndërtuar tani, çdo vendim i vetëm – 100% e atyre që kërkojnë një shumicë të cilësuar, që kërkojnë pesë vota – automatikisht do duhet të shkojnë në Kolegjin Zgjedhor. Nuk është kjo mënyra si duhet të funksionojë. Kolegji Zgjedhor duhet të jetë opsioni i fundit, nëse KQZ-ja nuk është në gjendje të arrijë tek shumica e cilësuar që nevojitet. Siç e thatë ju, mirë që ka një procedurë që zgjedhjet të mbahen, por nuk është kjo fryma e Kodit, nuk është kjo fryma e konsensusit politik për të cilin ranë dakord të dyja palët.

Blendi Fevziu:  Besoj e mbuluam pjesën lidhur me KQZ. Do doja të hyja në disa pyetje lidhur me atë që thatë, komentet e qarqeve informale në Tiranë. Z. Ambasador, a ka një pozicion personal tuajin në këto zgjedhje? A do përfshiheni në këto zgjedhje? Mbaj mend nga ndjekja e të gjitha fushatave zgjedhore në Shqipëri që të paktën diku dukshëm dhe diku më pak, ambasadorët amerikanë gjithmonë kanë qenë të përfshirë në zgjedhje – Ambasadori Rajerson në zgjedhjet e vitit 1992 dhe deri diku ndoshta Ambasadori Withers në vitin 2009. A do jeni ju personalisht i përfshirë në këto zgjedhje?

Ambasadori Arvizu:  Kur thoni të përfshirë, doni të thoni aktiv dhe …

Blendi Fevziu:  Aktiv në favor të një koalicioni apo tjetri, direkt ose indirekt?

Ambasadori Arvizu:  Jo, aspak. Ne jemi rigorozisht neutralë.  Nuk kemi favoritë.  Bëjmë përpjekje shtesë për t’u siguruar që të mos nënkuptojmë sikur favorizojmë një palë apo një tjetër. Në varësi të çështjes – dhe flasim publikisht, përsëris, në koordinim të plotë me Uashingtonin – mund të ketë raste kur duket sikur po kritikojmë më shumë një palë apo tjetrën. Kjo ndodh sepse sipas vlerësimit tonë njëra palë është më përgjegjëse se sa tjetra për krijimin e një dileme apo problemi të caktuar. Por, jo, për sa i përket vetë zgjedhjeve, jo, nuk kemi absolutisht favoritë.  Marrim të gjitha masat për t’u siguruar që nuk mbajmë anë.

Blendi Fevziu:  Ka pasur disa deklarata, edhe në këtë studio, sipas të cilave Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë në favor të rotacionit, pra në favor të opozitës. Në fakt, ka pasur komente nga gazetarë dhe figura të rëndësishme politike – përfshi edhe mbrëmë – që largimi i Z. Meta u stimulua pas vizitës në Departamentin e Shtetit në tetor 2012, largimi nga koalicioni qeverisës. A janë SHBA vërtet të interesuara në rezultatin e zgjedhjeve në Shqipëri?

Ambasadori Arvizu:  Jemi shumë të interesuar për rezultatet, por për sa i përket temës së rotacionit …

Blendi Fevziu:  Si dalin rezultatet…subjekti dua të them.

Ambasadori Arvizu:  Dy pika. Së pari, për çështjen e rotacionit. Nëse pyesni cilindo amerikan që ndjek politikën: Si ndihen amerikanët për parimin e rotacionit? Mendoj që kushdo që të ishte do thoshte se është një parim i mirë. Rotacioni është një parim i mirë.  Por nëse do thosha, ne besojmë tek rotacioni, atëherë për disa gazeta – dhe s’kemi pse ta themi cilat – ato do thonë: ‘Arvizu bën thirrje për rotacion.’ Dhe nuk është absolutisht ashtu. Ajo që do të thoja për rotacionin…

Blendi Fevziu:  E kërkoni apo jo?

Ambasadori Arvizu:  Ja se ç’do të thoja për rotacionin. Nëse zgjedhjet janë të lira dhe të ndershme dhe transparente, atëherë një parim si rotacioni kujdeset vetë për veten. Njerëzit e vendosin se kur është koha për të ndryshuar udhëheqjen. Është një përgjigje shumë e thjeshtë. Tani, pyetja për rezultatin. Një prej frustrimeve të mia të mëdha në trajtimin e situatës së tanishme është, mendoni për kohën kur Sekretarja e Shtetit Klinton erdhi për vizitë këtu në 1 nëntor – fjalimi i saj në parlament. Unë shkrova një editorial, mendoj ishte në janar. Z. Reeker ka bërë disa deklarata. Z. Engel… Të gjithë kemi thënë se e kuptojmë që historia e Shqipërisë, historia e zgjedhjeve shqiptare, është një histori rezultatesh të kontestuara. Pra, si e shmangni këtë? Këtë e shmangni duke përmirësuar procesin. E shmangni duke bërë që njerëzit të pranojnë që procesi do të jetë më i mirë sesa më parë, në mënyrë që fokusi të mos jetë tek përfundimi, jo tek rezultati, por tek procesi. Për fat të keq, muajt e fundit, politikanët, trishtueshëm, janë sjellë njësoj, dhe tani duket se po shkojmë drejt zgjedhjeve ku gjithçka do të jetë e lidhur me përfundimin, jo me procesin. Disa njerëz kanë thënë: ‘Kështu është Shqipëria. Do kemi rezultate të kontestuara. Do kemi një përfundim të kontestuar.’ Disa njerëz në qeveri më kanë thënë: ‘Duhet të jesh i përgatitur; me gjasë, nuk do kemi qeveri deri në gusht ose shtator.’ Iu përgjigja, ‘Kjo është e tmerrshme. Duhet të bëjmë diçka për këtë.’ Duhet të bëjmë diçka për këtë.

Blendi Fevziu:  Me sa duket, ata që jua kanë thënë – në qeveri apo opozitë – e kanë gabim sepse realisht, nuk  mund të ketë qeveri deri në shtator. Kjo ndodh sipas procedurave normale të funksionimit pas zgjedhjeve. Ka një kohë të caktuar për certifikimin e rezultateve, certifikimi në Kolegjin Zgjedhor, në KQZ, dhe pastaj thirrja e parlamentit. Pra, në çdo rast, me apo pa kontestime, qeveria duhet të formohet në dhjetë ditët e para të shtatorit.

Ambasadori Arvizu:  Saktësisht, sepse një prej funksioneve kyçe të KQZ-së është të certifikojë rezultatet. Dhe, me sa kuptoj, rezultatet duhet të certifikohen me shumicë të cilësuar.

Blendi Fevziu:  Pesë me dy.

Ambasadori Arvizu:  Pra, aktualisht, KQZ-ja nuk do të jetë në gjendje të certifikojë rezultatet. Dhe, çfarë ndodh nëse një pari arrin 70 dhe një parti tjetër arrin 68 dhe një numër i vogël vendesh janë të pavendosura dhe e gjitha shkon në Kolegjin Zgjedhor? Do ishte një skenar shumë i pafat. Shpresoj të mos ndodhë kështu.

Blendi Fevziu:  Do ishte pak a shumë si skenari Bush-Gore në vitin 2000.

Ambasadori Arvizu:  Ka qenë shumë e vështirë për Shtetet e Bashkuara. Thjesht shpresoj që nuk do të ndodhë këtu.

Blendi Fevziu:  A keni një frikë reale, ju personalisht, se periudha paszgjedhore mund të jetë problematike?

Ambasadori Arvizu:  Pak. Sinqerisht, do ishte e këndshme nëse cilado parti, cilado palë, do të fitonte një fitore bindëse, 74 me 66, ku rezultatet janë të qarta dhe të përcaktuara dhe fituesi fiton dhe pala humbëse thotë, të shkojmë të ringrihemi. Mendoj se do të ishte vërtet e pafat nëse një palë do arrinte të fitonte me 71-69. Prapë, mund të ndodhë edhe kështu. Mundet që votat të dalin ashtu, por është turp që Shqipëria të ketë këtë historinë e zgjedhjeve të ngushta të kontestuara dhe mekanizmat për zgjidhjen e mosmarrëveshjeve nuk janë të forta.

Blendi Fevziu:  Z. Ambasador, a ka ftohje të marrëdhënieve midis Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës? Apo midis SHBA dhe Kryeministrit? Ka pasur disa deklarata nga figura të opozitës, së fundi nga Z. Meta, ish-kryeministër, që SHBA ia ka hequr vizën Berishës.

Ambasadori Arvizu:  Mendoj që marrëdhëniet midis Shteteve të Bashkuara dhe Shqipërisë janë të forta. Nuk ka nevojë të radhis një listë të gjatë fushash ku bashkëpunojnë. Mendoj që bashkëpunimi është i fortë si gjithmonë. Z. Berisha është kreu i qeverisë dhe, për shkak të qenies Kryeministër, e bën këtë të mundur. Për sa i përket asaj që tha Z. Meta, unë nuk flas shqip, por njerëzit më kanë thënë se ishte në përgjigje të përmendjes nga Z. Berisha i vizave…

Blendi Fevziu:  Vizat. Do t’ju pyes më vonë për këtë …

Ambasadori Arvizu:  Me sa kuptoj, ajo që tha Z. Meta ishte një si lojë fjalësh që në shqip tingëllon batutë interesante, shprehje e bukur; nuk kishte shumë kuptim në anglisht, por me sa kam kuptuar prandaj e tha.

Blendi Fevziu:  Po, por Z. Meta ka thënë tre a katër fraza që duken si lojra fjalësh. Por, nëse midis SHBA dhe Shqipërisë, gjithçka shkon mirë, siç thoni ju, a ka një problem mes jush personalisht dhe KM Berisha?

Ambasadori Arvizu:  Jo, nuk mendoj kështu.

Blendi Fevziu:  A keni pasur ju Z. Ambasador në disa raste një axhendë personale që nuk përputhet me atë të Uashingtonit ndaj Shqipërisë? Kam parasysh deklaratën për vendimin e gjykatës lidhur me të pandehurit e 21 janarit, deklaratën për KQZ që e sqaruam, apo ndonjë deklaratë tjetër, ndoshta më herët, si ajo në Elbasan për tekstet, ose të tjera. Thelbi i pyetjes është: a keni pasur apo keni një axhendë personale? Ndoshta çdo ambasador ka një që nuk përputhet në vija të përgjithshme me axhendën e Uashingtonit?

Ambasadori Arvizu:  Blendi, më vjen mirë që e bëtë këtë pyetje. Kur Z. Moore ishte këtu, kur Z. Reeker ishte këtu para tij, të dy e trajtuan këtë çështje. E kanë bërë të qartë, e deklaruan publikisht që kushdo që është kreu i misionit, shefi i misionit, në Rrugën e Elbasanit, flet për SHBA, flet për Presidentin e Shteteve të Bashkuara. E kam mirëpritur këtë. Mendova se ishte bërë shumë e qartë. Por, pyetja del në sipërfaqe herë pas here, ndaj më vjen mirë që e bëtë.

Blendi Fevziu:  Është edhe në shtyp ky vëzhgim.

Ambasadori Arvizu:  Po, e di. Do thoja dy gjëra. Ekziston një shprehje në anglisht, e cila thotë, nuk e kemi parë këtë film më parë? Është një metaforë në anglisht, një mënyrë për të thënë, déjà vu!

Blendi Fevziu:  Ç’do të thotë kjo?

Ambasadori Arvizu:  Arvizu ka një axhendë personale. Këtë e thanë edhe për paraardhësin tim, Xhon Uidhers.

Blendi Fevziu:  Rezultoi që në shumë gjëra, ai kishte një qëndrim personal që nuk përputhej me atë të Departamentit të Shtetit të SHBA. E kam fjalën për ambasadorin Withers.

Ambasadori Arvizu:  Kjo është çështje interpretimesh. Po Bill Rajerson? Kishte axhendë personale ai? Marisa Lino? Kishte axhendë personale ajo? Sot më erdhi fjalë nga Marcie Ries; është në Bullgari. Kishte axhendë personale ajo? Mendoj që përgjigja e qartë është jo. Por dua t’ju them një histori, për një takim që pata me një zyrtar të lartë të qeverisë. Ishte përpara rreth dy javësh. Ishte pasi zyrtarët e SHBA bënë shumë të qartë që unë kam besimin e tyre dhe flas në emër të Uashingtonit. Po diskutonim…

Blendi Fevziu:  Ka një emër ky zyrtar?

Ambasadori Arvizu:  Është një person konkret, sigurisht. Po flisnim për një çështje fare pa lidhje me zgjedhjet. Por pastaj, biseda vazhdoi në një diskutim mbi zgjedhjet dhe specifikisht për shkarkimin e Z. Muho. Isha shumë i çiltër dhe i ndershëm në shpjegimin e deklaratës sime – mendoj ishte 15 prill kur parlamenti votoi në mbrëmje – dhe personi nga qeveria m’u kthye dhe tha: ‘Ky është pozicioni i Uashingtonit? Apo është deklarata juaj personale?’ Doni të dini ç’i thashë?

Blendi Fevziu:  Ju pyeta edhe unë më herët në studio për këtë.

Ambasadori Arvizu:  Dakord. Epo, ishte me ton paksa ndryshe. I thashë: ‘Unë nuk e kam luksin për të pasur një opinion personal. Të gjitha opinionet e mia janë zyrtare. Dhe ju nuk e keni luksin të vendosni se kush është ambasadori amerikan. Kjo është prerogativë e Presidentit të Shteteve të Bashkuara, me këshillën dhe pëlqimin e Senatit të Shteteve të Bashkuara. Dhe ju nuk jeni as Presidenti dhe as një Senator i Shteteve të Bashkuara.’

Blendi Fevziu:  Z. Ambassador, Kryeministri i Shqipërisë tha se do të punojë në katër vitet e ardhshme, mandatin tjetër, për të hequr vizat me SHBA. Ndërkohë, pati një reagim nga seksioni konsullor i Ambasadës së SHBA. Së pari, a është kaq e vështirë të hiqen vizat me SHBA? Ose, të paktën, a mund ta bëjë Shqipëria detyrën e saj për të ecur përpara drejt detyrimit për heqjen e vizave? Sigurisht vendimi është i autoriteteve në Uashingon, por është diçka që duhet bërë. Pse të refuzohet vullneti i mirë i një qeverie, apo shumice, për të punuar drejt heqjes së vizave?

Ambasadori Arvizu:  Së pari, mendoj të gjithë ne në qeverinë e SHBA u habitëm kur e dëgjuam që doli kjo. Edhe një herë, është fushatë zgjedhore; ndaj nuk duhet të jemi shumë të habitur me ndonjë gjë, por përgjigja jonë ishte shumë e drejtpërdrejtë dhe teknike. Çështja lidhet me diçka që quhet Programi i Udhëtimit pa Viza. Është program specifik me legjislacion të përcaktuar nga Kongresi i Shteteve të Bashkuara. Aktualisht, 37 vende përfitojnë prej tij. Mendoj që 30 janë në Europë, shtatë janë në Azi, plus minus. Ka kërkesa shumë teknike që një vend të kualifikohet apo edhe që të merret në shqyrtim për Programin e Udhëtimit pa Viza dhe një prej tyre është që duhet të ketë një nivel refuzimi për vizat B – B është për kategorinë e turizmit, biznesit të thjeshtë, është kategoria më e zakonshme…

Blendi Fevziu:  Vizat turistike, B1, B2…

Ambasadori Arvizu:  Saktë – ku niveli i refuzimit të vizave duhet të jetë në 3% ose më poshtë. U shprehëm që në vitin kalendarik, më falni, vitin fiskal 2012, niveli i refuzimit për Shqipërinë ishte 40.5%.  Pra, nga një anë 40.5 dhe nga ana tjetër tre përqind. Tani, mund të ngrihet pyetja – ishte vit i keq ky? Kam parë statistikat për pesë ose shtatë vite dhe në disa vite ishte diçka më lart dhe në disa vite ishte diçka më poshtë, por ka qenë konseguente. Pra, ky është programi ynë për udhëtimin pa viza. Mendoj se ekziston pak konfuzion për shkak të asaj që ekziston në sistemin e SHBA dhe pastaj në Europë, në Shengen – statusi i udhëtimit pa viza që Shqipëria e përfitoi, mendoj ishte dhjetor 2010. Edhe një herë, nuk jam ekspert aspak në fushën e Shengenit, udhëtimit pa viza, por me sa kuptoj, janë dy procese tërësisht të ndryshme. Në rastin e Europës, përsëris, lidhur jo plotësisht me stabilitetin dhe procesin e aderimit për marrjen e anëtarësisë në BE, lidhet me këtë dhe kjo është gjë e mirë sepse SHBA e mbështesin plotësisht ndërmarrjen nga Shqipëria të hapave të nevojshme për t’u anëtarësuar eventualisht në BE një ditë. Por, Programi i Udhëtimit pa Viza i SHBA është një proces plotësisht, tërësisht i ndryshëm.

Blendi Fevziu:  Edhe ky program, ndonëse përcaktohet nga Kongresi i SHBA dhe është një vendimarrje amerikane, varet nga performanca e qeverisë në Shqipëri. Nëse qeveria shqiptare kryen gjërat e nevojshme, nuk e di nëse për katër, tetë, apo dymbëdhjetë vjet, mund të ecë drejt atij programi. Pse të mos premtojë një qeveri se do të qeverisë më mirë për ta bërë të mundur edhe këtë?

Ambasadori Arvizu:  Blendi, nuk ka një Stefan Fyle në SHBA që do të dalë me raporte për statusin e kësaj …

Blendi Fevziu:  Fat i madh që nuk ka Stefan Fyle në SHBA, po të më pyesnit mua…

Ambasadori Arvizu:  Ky është opinioni juaj, është edhe emri i programit. Jo, në SHBA – nuk është se po përpiqeni të bashkoheni apo të bëheni shteti i 51të apo ndonjë gjë e ngjashme. Ka një kërkesë shumë strikte teknike bazuar në ligjin e SHBA, e cila thotë tre përqind. Aktualisht është 40.5 përqind. Ka shumë rrugë për të bërë. Dhe, nga përvoja ime, është bërë më parë. Kur unë hyra në Shërbimin e Jashtëm, shumë shumë kohë më parë, në vitet 1980, isha në Korenë e Jugut. Nuk e mbaj mend sa ishte niveli i refuzimit të vizave; ishte shumë shumë i lartë. Dhe në atë kohë nuk ekzistonte Programi i Udhëtimit pa Viza, por po të ekzistonte Programi i Udhëtimit pa Viza, e di që Koreja e Jugut nuk do ishte kualifikuar. Dhe po të më thoshit, ‘A do kualifikohej Koreja e Jugut?’ Do thoja, ‘Hajde tani!’ U deshën 20 vjet, por Koreja e Jugut u kualifikua; mirëpo Koreja e Jugut ka qenë një histori e jashtëzakonshme demokracie, një histori e jashtëzakonshme për sa i përket zhvillimit ekonomik, rritjes së klasës së mesme, eksporteve, shtetit ligjor në vend, për tërheqjen e investimeve të huaja. Koreja e Jugut është një model i jashtëzakonshëm. Ndaj, po, mund të bëhet, por nuk ishte dhuratë, një nxitje. E bënë vetë koreanojugorët, bazuar mbi punë të fortë, vendosmëri, qeverisje e mirë, opozitë e mirë, njerëz që punonin bashkë për qëllimin kombëtar. Kjo ishte ajo që e arriti. Ndaj, nëse kjo mund të ndodhë këtu, patjetër, çdo gjë është e mundur.

Blendi Fevziu:  Kjo është pjesa teorike. E di që Koreja e Jugut ka pasur zhvillim të jashtëzakonshëm, por ju siguroj që po të ishit këtu në vend të ambasadorit Rajerson në vitin 1992 dhe të ktheheshit në vitin 2003, do ta shihnit që përparimi i Shqipërisë ka qenë shumë i madh, siç keni thënë në daljet tuaja publike. Nëse kemi pasur këtë ritëm në 20 vjet, ndoshta mund të kemi të njëjtin në 20 vitet e ardhshme. Shpresoj.

Ambasadori Arvizu:  Është gjë e mirë të shpresosh. Është gjë e mirë të aspirosh për diçka.

Blendi Fevziu:  Shpresa vdes e fundit, është një shprehje që përdorim shpesh. Dy pyetje për listat dhe pastaj do të kalojmë në një hapësirë publicitare dhe më pas, disa pyetje për raportet tuaja me AK, Grupin Podesta, dhe disa nga qëndrimet tuaja politike. Së pari, në këto zgjedhje, Z. Ambasador, sipas shtypit të paktën, forcat politike kanë përfshirë, disa prej tyre të paktën, persona të lidhur me krimin dhe probleme me ligjin. A jeni në dijeni dhe a keni koment?

Ambasadori Arvizu:  Kam dëgjuar disa komente jo fort të favorshme për njerëz në të dyja partitë.  Mendoj që secili kandidat duhet vlerësuar individualisht, nga votuesit në zonën e vet. Votuesit duhet të vendosin nëse ai është personi më i mirë për t’i përfaqësuar në parlament.

Blendi Fevziu:  Ndërkohë, ka shumë përfshirje të njerëzve të biznesit, disa prej tyre me origjinë të dyshimtë të biznesit. Në fakt, sa herë pyes politikanët për përfshirjen e njerëzve të biznesit, më thonë që ka një model suksesi në SHBA. A është ky shembulli më i mirë për t’u marrë nga SHBA?

Ambasadori Arvizu:  Është fakt i jetës në demokraci, qoftë në SHBA, Japoni, ku kam shërbyer, apo këtu në Shqipëri, që politika kushton para. Një problem, si të thuash, në SHBA është se është jashtë mase e kushtueshme të kandidosh për një post. Me senatorët dhe kongresmenët që kemi, nuk i kam statistikat, por ka shumë milionerë dhe multimilionerë. Unë nuk jam i varfër. Kam një pagë të mirë nga qeveria dhe jam lehtësisht në klasën e mesme. Por nuk ka asnjë mënyrë as të filloj të ëndërroj që të kandidoj për në Kongres. Nuk ka asgjë gabim këtu – që të dua të kandidoj për në Kongres – por ka diçka të gabuar me faktin që vërtet të duhen shumë e shumë para, para të madhe, ose të paktën të jesh në gjendje të ngresh shumë fonde, dhe mendoj se është e vërtetë deri diku këtu në Shqipëri. Politika është e kushtueshme; kushton para të kryesh një fushatë. Dhe sa për biznesmenë të dyshimtë, po, kam dëgjuar. Nuk kam fakte për asnjë prej tyre, por tek të dyja partitë shoh edhe disa aktivistë të përkushtuar të shoqërisë civile, akademikë, mjekë, figura të kulturës. Sa i përket idesë së balancës, mendoj se nuk është aq keq këtu në Shqipëri.

Blendi Fevziu:  Pyetja e fundit përpara reklamave. Kolegu juaj, ambasadori i BE-së Sequi, ishte i pakënaqur me përfshirjen e grave në listat e partive. A i përkisni edhe ju grupit të feministëve të pakënaqur që nuk u pëlqen niveli i përfshirjes së femrave në lista?

Ambasadori Arvizu:  Për në parlament?

Blendi Fevziu:  Po, në parlamentin e ardhshëm.

Ambasadori Arvizu:  E kam thënë edhe më parë.  Nuk kam asgjë kundër meshkujve shqiptarë, por ka vërtet shumë femra mbresëlënëse shqiptare. I kemi në ambasadën tonë.  Kam disa nga miket e mia. Pra, në atë kuptim, po, mendoj që gratë janë të nënpërfaqësuara në parlament. Do ishte më mirë nëse përfaqësimi do të ishte më i lartë, ndaj jam plotësisht dakord me Ambasadorin Sequi, por shoh dy partitë.  Tek PD-ja, mendoj kanë rikandiduar vetëm katër deputete aktuale, Kryetarja Topalli sigurisht, Albana Vokshi, Mesila Doda, do ta mendoj edhe të katërtën …

Blendi Fevziu:  Majlinda Bregu

Ambasadori Arvizu:  Po, sigurisht, Ministrja Bregu.

Blendi Fevziu:  Harruat më të rëndësishmen, më televiziven.

Ambasadori Arvizu:  Ambasadori Sequi, atij s’do t’i falej ta harronte. Por, PD-ja nominoi edhe disa femra që janë në vende të sigurta dhe që me gjasë do të zgjidhen. Kur shikon PS-në, ka më shumë deputete aktuale që rikandidojnë. Ndoshta nuk duhet ta bëj, por po e provoj: Eglantina Gjermeni, Arta Dade, Olta Xhaçka…

Blendi Fevziu:  Valentina Leskaj

Ambasadori Arvizu:  Po, Valentina Leskaj…Janë afro tetë ose nëntë …

Blendi Fevziu:  Vasilika Hysi…

Ambasadori Arvizu:  Kanë kandiduar edhe pak të tjera që do të zgjidhen. Pra, në fund, do të jenë ndoshta 12 ose 13. Prapë, është nënpërfaqësim, duke pasur parasysh kontributin që japin gratë, por duhet të vazhdojmë të shpresojmë për më të mirën.

Blendi Fevziu:  Si janë marrëdhëniet tuaja me Grupin Podesta, Z. Ambasador? Dhe përpara se të përgjigjeni, do shkojmë në hapësirë publicitare dhe do kthehemi me këtë transmetim të drejtpërdrejtë.

Hapësirë publicitare.

Blendi Fevziu:  Jemi kthyer në këtë transmetim të drejtpërdrejtë në këtë intervistë me Ambasadorin  e Shteteve të Bashkuara në Tiranë, Z. Alexander Arvizu, fokusuar mbi situatën zgjedhore. Gjatë pjesës së parë folëm për problemet zgjedhore. Në pjesën e dytë, do flasim për disa çështje rrugës drejt fushatës zgjedhore. Përpara se t’ju pyes për pozicionin tuaj për AK dhe disa deklarata, kam një pyetje që e bëra para ndërprerjes – Si janë marrëdhëniet tuaja me kompaninë e lobimit Podesta Group, e cila lobon për qeverinë shqiptare? Ka shumë zëra – dhe e dimë që Shqipëria është vend i vogël – që thonë se raportet tuaja janë problematike.

Ambasadori Arvizu:  Së pari, e njoh Z. Podesta mjaft mirë.  E konsideroj një mik.

Blendi Fevziu:  Cilin nga dy Podestat?

Ambasadori Arvizu:  Në fakt kam punuar për vëllain, John, që ishte shef i kabinetit i Presidentit Klinton, kur isha në Shtëpinë e Bardhë në vitet ‘90të. Por, Toni Podestan e kam njohur në këtë punë. Mbajmë kontakt. Mendoj se po planifikon të vijë këtu së afërmi. Shpresoj ta takoj. Nuk kam kontakt me njeri tjetër në Grupin Podesta. E di që janë aktivë këtu. Di që dikush po e sheh këtë intervistë me shumë kujdes, që po më vënë notë, me gjasë edhe ty, dhe po përgatitet një raport – që do të qarkullojë nesër – që vlerëson përgjigjet e mia e me gjasë edhe pyetjet e tua.

Blendi Fevziu:  Ndoshta keni ju problem me notat, Z. Ambasador, se unë i kam dhënë fund në vitin 1991 dhe me nota shumë të mira. Nuk i kam fort problem të tjerat. A ka një problem midis Podesta Group dhe ambasadës amerikane në Tiranë, ose midis Podesta Group dhe jush personalisht?

Ambasadori Arvizu:  Jo. Nuk do ta thoja. Unë vlerësohem sepse ata punojnë për qeverinë shqiptare, por për sa i përket marrëdhënieve personale, jo, nuk ka asnjë problem. Unë përfaqësoj qeverinë e SHBA; ata përfaqësojnë qeverinë shqiptare.

Blendi Fevziu:  Por nga Uashingtoni.

Ambasadori Arvizu:  Nga këndvështrimi i Uashingtonit?

Blendi Fevziu:  Jo, nga Uashingtoni, nuk thashë këtë.

Ambasadori Arvizu:  Aha, prej Uashingtonit. Janë atje; unë jam këtu. Jo, qeveria e SHBA flet me një zë. Jonathan Moore e di këtë. Ai e di cili është ambasadori amerikan.

Blendi Fevziu:  Shënohet edhe kjo gjithsesi. Z. Ambasador, ka pasur disa komente edhe në shtyp, madje edhe kritika për mbështetjen që i keni dhënë AK përpara fushatës zgjedhore. I referohet pranisë tuaj në konventën e tyre dhe vizitën në zyrat e tyre. Pyetja ime është, a mendoni se këto dy veprime ishin të gabuara, sepse nxitën një kurs politike nacionaliste në Shqipëri?

Ambasadori Arvizu:  Faleminderit për këtë pyetje, Blendi. Jo, nuk mendoj se kishte ndonjë gabim nga ana jonë. Thjesht për një shpjegim të shkurtër, nëse kthehesh në kohë, gjashtë, shtatë, tetë muaj më parë, ishte shumë e qartë që kishite dy lojtarë që lindën në skenën politike. Njëra ishte AK dhe tjetra ishte FRD, kryesuar nga Presidenti Topi. Është e qartë që janë parti të vogla, por për sa i përket vlerësimit se kush apo cili grup ka potencialin të ndikojë përfundimin e zgjedhjeve, janë vetëm dy. Pra, thjesht po bënim punën tonë duke i angazhuar këta të dy. Sigurisht, kishim një avantazh; Presidentin Topi e njihnim nga koha kur ishte president; Z. Spahiu e njihnim nga koha kur ishte Zëvendës Kryetar i Këshillit të Lartë të Drejtësisë. Pra i angazhuam dhe thamë – presim me kënaqësi të punojmë me ju. Tani, në rastin e AK, një pjesë e retorikës së tyre, retorika nacionaliste ishte dhe është paksa problematike. E bëra këtë shumë të qartë në takimin tonë që herët dhe thashë: duhet të ulni tonet. Do jem i sinqertë me ju, disa nga gjërat që kishim dëgjuar nuk ishin të mirëpritura dhe këtë e bëmë të qartë, por për sa i përket idesë për t’u angazhuar me ta, absolutisht.  Po të mos e bëja, s’do isha duke bërë punën time. Ndërsa për sa i përket favorizimit të tepërt, kjo është një akuzë false. Kur shikon mënyrën si i trajtuam, mënyra si trajtuam FRD-në, nuk kishte ndryshim. Takohem me Z. Dule herë pas here; partia e tij ka kohë që ekziston; Z. Idrizi. Jo, akuza se po perkëdhelnim AK është pa bazë.

Blendi Fevziu:  Mund të përmend një shembull për të ilustruar pyetjen time?

Ambasadori Arvizu:  Patjetër.

Blendi Fevziu:  AK u shpreh se gjatë takimit me dyer të mbyllura në zyrat e tyre, ju thatë që marrëveshja detare Shqipëri-Greqi është kundër interesave amerikane. Pas kësaj deklarate, nuk pashë ndonjë përgënjeshtrim apo konfirmim prej jush, Z. Ambasador?

Ambasadori Arvizu:  Kam parë disa raportime të shtypit për këtë. Gjatë atij takimi, pati një diskutim të shkurtër për marrëveshjen detare Greqi-Shqipëri. Karakterizimet e diskutimeve tona për atë temë që lexova në shtyp nuk ishin të sakta; nuk ishin aspak korrekte. Fola me kolegun tim, Ambasadorin e Greqisë, për këtë, thjesht që të mos kishte keqkuptime, dhe ishte plotësisht i kënaqur me këtë përgjigje. Ndaj, jo, mendoj se ishte diçka e pafat, por jo, nuk ishte korrekte.

Blendi Fevziu:  Ndërkohë, ju folët kundër një propozimi për një referendum për bashkimin e Shqipërisë me Kosovën. Pse shqiptarëve në këtë apo atë anë të kufirit duhet t’u privohet apo mohohet ky instrument demokratik?

Ambasadori Arvizu:  Janë dy pyetje në fakt. Njëra është për Serbi-Kosovë dhe mënyrën si duhet të shkojnë negociatat apo implikimet e kësaj, dhe përdorimi i referendumeve si instrument demokratik. Lidhur me dialogun Serbi-Kosovë, SHBA ka shpenzuar një sasi shumë të madhe energjish njerëzore, kapitali njerëzor, në përpjekje për të mbështetur dialogun e sponsorizuar nga BE që ka çuar në këtë arritje të marrëveshjes. Mendoj se është përcaktuar qartë që nga të gjitha vendet e botës, dy janë që janë partnerë, miq, vëllezër të Kosovës – Shqipëria dhe Shtetet e Bashkuara. Ndjejmë se të gjitha përpjekjet duhet të kanalizohen në drejtim të mbështetjes së Kosovës, zgjerimit të rrjetit të njohjeve, zgjerimit në hapësirën ndërkombëtare, sigurimin që arritjet të jenë të pakthyeshme, për të respektuar integritetin dhe sovranitetin e Kosovës. Ky duhet të jetë fokusi. Dhe ky është fokusi. Është fokusi i qeverisë shqiptare. Dhe këto referendume popullore – është e lehtë të nxiten njerëzit të nënshkruajnë një peticion, por a arrin kjo ndonjë gjë për të çuar përpara kauzën e shtetit të Kosovës apo interesat e popullit kosovar? Nuk mendoj kështu. Ndaj mendoj që referendumi është ide e keqe.

Blendi Fevziu:  Pra, si të thuash instrumentet demokratike si referendumet përdoren diku dhe diku tjetër jo? Janë të vlefshme për diçka por jo për të tjera gjëra?

Ambasadori Arvizu:  Është pyetje pak subjektive dhe sigurisht, kur mendoj për referendumet e tjera, mendoj për tri ligjet, mendoj për importin e mbetjeve. Për tri ligjet – Ambasadori Sequi dhe Ministrja Bregu duhet ta trajtojnë… Por mua më duket, bazuar mbi bisedat e mia me disa prej kolegëve të mi europianë, mendoj biem dakord që tri ligjet, sidomos nëse nuk ka ndonjë mosmarrëveshje thelbësore mes palëve, duhet të miratohen. Megjithatë, është pjesë e një panorame të përgjithshme dhe ka nevojë të jetë produkt i konsensusit. Në BE flasin për konsensus, konsensus, dhe mbajtja e një referendum nuk është vërtet ndonjë mënyrë për të ndërtuar besim kur kërkon konsensus.

Blendi Fevziu:  Shpresoj që tri ligjet të miratohen përpara zgjedhjeve sepse po bëhen një çështje disi qesharake. Dy pyetjet e fundit. Në pjesën e fundit do jetë ajo që e kam quajtur axhenda politike e ditës, si në të gjitha emisionet. Cila do të jetë axhenda juaj ditën e zgjedhjeve? Do të jeni këtu në Tiranë apo do lëvizni nëpër Shqipëri?

Ambasadori Arvizu:  Nga tani deri në 23 qershor, do të lëviz në vend shumë. Do shkojmë në Kukës, Vlorë, do jemi gjithandej.

Blendi Fevziu:  Shpresoj jo për fushatë.

Ambasadori Arvizu:  Sigurisht që jo. Ditën e zgjedhjeve, do dal dhe do vizitoj disa Qendra votimi, por shumë kohë do ta kaloj duke ndjekur TV, duke shikuar Blackberry-n tim. Do shoh Klanin; do shoh edhe të tjerë, por do sigurohem të shoh Klanin. Do dërgoj zëvendësin tim të besuar, Zëvendës Shefin e Misionit, Z. Jardine – aktualisht, plani është që ai të shkojë në Fier; do qëndrojë atje. Do dërgojmë zyrtarë të tjerë të ambasadës në pjesë të ndryshme të vendit – zyrtarë të ambasadës por edhe personel vendas që punon në ambasadë. Disa prej tyre do të mbështesin vëzhguesit e ODIHR, por disa prej tyre do merren me punën e ambasadës.

Blendi Fevziu:  Do vazhdoni të jeni pjesë e tri ambasadorëve, edhe në qendrat e numërimit? Dukeshit sit re musketierët në qendrat e numërimit të votave.

Ambasadori Arvizu:  Shpresoj që nuk do të kemi një përsëritje të Majit 2011. Supozohet të ketë mekanizma të rinj numërimi që duhet ta përshpejtojnë transmetimin e rezultateve. Kemi punuar me KQZ-në – përsëris, uroja të kishim shtatë komisionerë – por po punojmë me KQZ-në. Shpresoj që javën e ardhshme ose tjetrën pas saj do të kemi një shpallje publike të sistemit të software. Po shpenzojmë rreth një milionë USD për këto zgjedhje dhe një pjesë e mirë e tyre shkojnë për përmirësimin e software në KQZ, në mënyrë që të ketë transmetim më në kohë të rezultateve.

Blendi Fevziu:  Një pyetje e fundit. Sot në mëngjes, kur lajmërova emisionin e sotëm Opinion në Facebook, dikush kishte dërguar një pyetje, mes shumë komenteve të tjera – A mund ta pyesni ambasadorin, se po përpiqem shumë dhe nuk e gjej dot, nëse është i majtë apo i djathtë?

Ambasadori Arvizu:  Për mua?

Blendi Fevziu:  Për ju. Shqiptarët i ndajnë njerëzit në të majtë dhe të djathtë, se u duket e lodhshme nëse nuk e bëjnë dot.

Ambasadori Arvizu:  Nuk dua të tingëlloj mizor, por në fakt më kënaq shumë kjo, sepse tregon që po bëj punën time. Ka pasur kohë – ju e dini historinë, Blendi – kishte kohë pak pasi arrita, pas 21 janarit, kur marrëdhëniet e mia me disa majtas qendrës nuk ishin shumë të mira. Kam punuar shumë për ta rregulluar këtë. Ka pasur kohë, më vonë, kur marrëdhëniet me djathtas qendrës ndoshta nuk ishin aq të forta sa më parë. Kam punuar dhe vazhdoj të punoj ta rregulloj këtë, sepse që unë të jem i efektshëm, duhet të shihem si neutral, që nuk marr anë. Është e vështirë. Ndihem se kam qenë në Shqipëri mjaftueshëm gjatë sa të kuptoj që njerëzit duan që të marrësh anë. Por unë them, më vjen keq, kështu janë gjërat.

Blendi Fevziu:  A besoni se e keni arritur? Sepse puna juaj është pak si puna e gazetarëve që hera-herës kanë marrëdhënie të tensionuara me një palë, pastaj me një tjetër, me shpresë për të bërë punën e tyre.

Ambasadori Arvizu:  Gazetarët, sigurojnë jetesën. Shumë prej tyre janë miq të mirë.  Sigurojnë jetesën duke spekuluar mes tyre, duke ushqyer spekulimet.

Blendi Fevziu:  Jo gjithmonë.

Ambasadori Arvizu:  Jo gjithmonë. Jo, nuk dua të tingëlloj sikur jam personi më i përsosur që ka ecur në tokë. Është e qartë, çdo ditë mendoj se si mund ta bëj punën time më mirë, më efektshëm. Por ju siguroj, mund të siguroj të gjithë shikuesit, përpiqem të bëj, çdo ditë, dhe të sigurohem që ambasada, çdo ditë, përfaqëson Shtetet e Bashkuara në dritën më të mirë të mundshme. Ndihemi shumë të privilegjuar që jemi në këtë vend të mrekullueshëm. Ky vend meriton një të ardhme të mirë.  Ka bërë shumë përparim, por pjesa tjetër e botës nuk rri në vend. Shqipëria nuk mund të flejë mbi dafina. Folëm për Korenë e Jugut; ka qenë një vend i varfër sa s’bëhet; ka bërë përparime të jashtëzakonshme. Edhe Shqipëria e ka bërë vetëm prej 1991-t. Ka bërë shumë përparim; askush nuk  e mohon, por nuk mund të qëndrosh në vend për asnjë çast. Duhet të vazhdosh të lëvizësh, sepse as konkurenca nuk rri në vend.

Blendi Fevziu:  Ambasador, shumë faleminderit që ishit me ne sonte.

Ambasadori Arvizu:  Faleminderit shumë për ftesën.

###